Sylwetka twórcza i dzieła Georga Baselitza

Hans-Georg Bruno Kern urodził się w 1938 roku w historycznym Kamieńcu, dzisiejszym Kamenz w Saksonii. Swoich sił próbował najpierw w Dreźnie, jednakże tamtejsza Akademia Sztuk Pięknych nie przyjęła młodego Kerna. Więcej szczęścia miał we wschodnim Berlinie, choć i tam spotkał się z niezrozumieniem i odrzuceniem. Pierwsze kroki w artystycznym świecie zaczął stawiać w Berlinie zachodnim. Tam też stał się Georgem Baselitzem, a obecnie najważniejszym i jednym z najdroższych artystów całych Niemiec. Pod koniec lat 50. Baselitz udał się w podróż po stolicach światowej sztuki. Zawitał w Amsterdamie, Cassel i w Paryżu. Zapoznał się wtedy z teoriami Kandinskiego i Malewicza, choć najbardziej znamienny wpływ na jego charakter artystyczny mieli jemu współcześni twórcy amerykańskiego ekspresjonizmu jak Jackson Pollock czy Philip Guston. Ważnym momentem w jego karierze były lata 60., kiedy to wszedł na niemiecką scenę już nie jako Hans Kern, ale jako Georg Baselitz i zaczął tworzyć we własnej estetyce – dla jednych postmodernistycznej, dla innych neoekspresjonistycznej. W 1963 roku wokół niemieckiego malarza zrobiło się głośno, gdy jego pierwszą wystawą indywidualną w Galerii Werner & Katz w Berlinie uznano za obsceniczną. Skandal dotyczył dwóch dzieł. Pierwsze to Die Großer Nacht im Eimer przedstawiało onanizującego się chłopca z fryzurą przypominającą Hitlera, natomiast drugie Nackter Mann – nagiego mężczyznę. Oba obrazy otrzymały nie tylko zakaz publicznego eksponowania, ale również zostały skonfiskowane przez ówczesne władze. Po dwóch latach walki sądowej artyście udało się je odzyskać. Obecnie uznaje się je za dwa istotne dzieła w historii sztuki powojennej i za najdroższe dzieło w zbiorach Muzeum Ludwig w Kolonii. Tam też można je dzisiaj oglądać. Końcówka lat 60. związana była z „odwróconymi” obrazami, na których artysta przedstawiał odwrócone do góry nogami sylwetki ludzkie. Realizacje te otworzyły kolejny kluczowy w karierze Baselitza okres twórczy. „Odwrócone” obrazy są obecnie bardzo poszukiwanymi przez kolekcjonerów obiektami. Małe płótno tego typu trudno jest zdobyć za kwotę mniejszą niż 100 tys. dol. Łatwiej dostępne są natomiast rysunki twórcy z tego okresu, które można kupić za 10 tys. dol. Jednakże do najtrudniejszych do zdobycia dzieł Baselitza zdecydowanie należą charakterystyczne rzeźby, które autor zaczął tworzyć po 40 roku życia. Brutalnie ciosane w drewnie głowy i sylwetki ludzkie niemal nigdy nie docierają na rynek wtórny, a kiedy już tak się stanie, przynoszą milionowe zyski. Najnowsze prace Baselitza, który tworzy obecnie w Monachium, zdecydowanie muszą poczekać, aż nabiorą odpowiedniej wartości. Ich średnie ceny osiągają zwykle nie więcej niż 15-55 tys. dolarów, choć prognozuje się wzrost cen w miarę upływu czasu.