Przejdź do głównej zawartości

Krytycznym okiem o serialach telewizyjnych


Seriali aktualnie mamy wiele do wyboru. Tysiące kanałów telewizyjnych a na każdym tysiące różnych seriali, co jeden o innej tematyce. Emitowane w określonych cyklach (np. co tydzień lub codziennie) o określonych godzinach.

Seriale telewizyjne, czym są i co z nami robią?


Wielu ludzi lubi sobie zasiąść przed telewizorem i dowiedzieć się co zje na lunch Mike w 1564. odcinku i jak wpłynie to na jego życie lub zatopić się w innych seriach, w których jesteśmy zainteresowani. Czujemy się zrelaksowani, nie przejmujemy się żadnymi obowiązkami przez te 30 min. lub więcej. Każdy zawuaża pozytywne aspekty oglądania serialu (taki w końcu jest cel producenta-łatwy odbiór, wciągająca treść, wszystko byśmy czuli się zadowoleni), ale co z negatywnymi? One nie uciekają w las, oto i one. Seriale mają zgubny wpływ na kształtowanie osobowości człowieka. Seriale a może właściwie "złodzieje czasu"? Przeciętny Polak spędza przed telewizorem 4 godz. i 36 min. dziennie czyli prawie 6 dni w miesiącu. 6 dni, które mogliśmy przeznaczyć na rozwijanie swojej pasji, spotkania ze znajomymi. W zamian za to zaspokoiliśmy tylko swoją serialową ciekawość. Ta ciekawość coraz bardziej nas pochłania, oglądamy seriali coraz więcej a zarazem czujemy się coraz to gorzej, bo jak wiadomo, człowiek czuje się o wiele lepiej gdy wypełnia swoje zainteresowania, ma kontakt z ludźmi, uprawia jakąkolwiek aktywność fizyczną. I to powie każdy. Bo w zdrowym ciele - zdrowy duch! Przechodząc do kolejnego aspektu... co z naszymi obyczajami ? W wielu domach rodzinna atmosfera uciekła przed telewizor. Żadne spotkanie rodzinne nie może odbyć się bez jego udziału. W dodatku zwróćmy uwagę w jaki sposób seriale programują nam nasze życie. Spieszymy się, często rezygnujemy z ważnych rzeczy tylko po to, by na określoną godzinę zdążyć obejrzeć ulubionego tasiemca. Nie wspominając o tym jak wpływają takie na młodych ludzi. U takich seriale powodują ciekawość, brak jej zaspokojenia przeradza się  w gniew i inne negatywne emocje. Pozbawione wzorców moralnych - nie uczą i prowadzą do zobojętnienia młodego człowieczka na prawdziwe wartości życia. Oczywiście oprócz tego dochodzi szkodliwe oddziałowywanie na oczy przez długotrwałe oglądanie, bóle głowy i inne. Podsumowując: Czy seriale to owoc zakazany i powinniśmy ich unikać jak najbardziej? Nie musimy, ale przy oglądaniu takich pamiętajmy co to umiar oraz pamiętajmy że to my rządzimy naszym życiem, to my piszemy nasz grafik-nie serial.




Arkadiusz Roch

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Dzieła Marcela Duchampa

KIM BYŁ MARCEL DUCHAMP? Marcel Duchamp, a właściwie Henri-Robert-Marcel Duchamp (ur. 28 lipca 1887 w Blainville-Crevon, zm. 2 października 1968 w Neuilly-sur-Seine) był francuskim malarzem i szachistą. Marcel Duchamp pochodził z rodziny artystów: był bratem rzeźbiarza Raymonda Duchamp-Villona malarza fowisty, rysownika i grawera Jacques’a Villona i malarki Suzanne Duchamp. Po raz pierwszy wystawiał swoje dzieła w 1909 na Salonie Niezależnych i Salonie Jesiennym w Paryżu. Początkowo obracał się w kręgu fowistów, nawiązywał też do Cézanne’a, symbolizmu i kubizmu. Od połowy lat 30. współpracował z surrealistami, uczestnicząc w ich wystawach. W 1942, podczas okupacji Paryża przez Niemców, osiadł na stałe w Nowym Jorku, a trzynaście lat później otrzymał amerykańskie obywatelstwo. TWÓRCZOŚĆ DUCHAMPA Wczesne prace Duchampa były głównie postimpresjonistyczne. Eksperymentował z klasycznymi technikami oraz tematami takimi jak kubizm oraz fowizm. Zapytany kiedyś o inspiracje, któr...

Sztuka ludowa. Na szkle malowane- Ewelina Pęksowa

Ewelina urodziła się 18 października 1928 r. w Zakopanem w góralskiej rodzinie. Jej ojciec Stanisław Zubek był sławnym producentem nart tzw. „zubków”. W 1939 roku ukończyła zakopiańskie gimnazjum „Szarotka”. Jeszcze przed wojną poznała swojego przyszłego męża, starszego od niej o 9 lat Władysława Pęksowa. W czasie okupacji działał w konspiracji i ukrywał się w Krakowie. W 1944 r. pobrali się pod fałszywym nazwiskiem Wojdyna. Po wojnie wrócili do Zakopanego. W tym czasie Ewelina pomagała ojcu w produkcji nart, szyła swetry i czapki dla narciarzy czy zajmowała się ogrodem. W 1964 r. zaczęła się jej historia ze sztuką. Zaczęła od rzeźbienia w drewnie. Tworzyła ikony. Zawsze zostawiała słoje, bo według niej nadawały obrazowi swój wyraz. Dwa lata później przeszła na malowanie na szkle. Jej sztuka zyskała wielką sławę w kraju i za granicą, a oryginalny styl malowania wyróżnia ją zdecydowanie spośród innych malarzy ludowych. Od 1973 r. brała udział w kilkud...

Dzieła Kurta Schwittersa

   Awangarda to kierunek w sztuce XX wieku wypierający się wszystkich dotychczasowych zasad, styli czy tradycji panujących w malarstwie, literaturze, rzeźbiarstwie czy muzyce.   Jest to odstępstwo od norm kiedyś uważanych za niezmienne w świecie artystów. Wizjonerzy chcieli wyrazić siebie tworząc nowy świat i szukając miejsca na oddaniu się tego co czują nie zważając na rzeczywistość.    Jedym z przedstawicieli dadaizmu( któy był kierunkiem wywodzącym się od awangardy)jest Kurt Schwistter, który był dadaistą w każdym calu jednak nie został przyjęty do Klubu Dada. Jest on zaliczany do najciekawszych artystów minionego stulecia. Stworzył swój własny dadaistyczny ruch pod nazwą ,,MERZ''. Urodził sie 20 czerwca 1887r., a zmarł 8 stycznia 1948r.   Nazwa   ,,MERZ'' zrodziła się przypadkiem, gdy artysta ujrzał napis Kommerz- und Privatbank. Chociaż wyrazu Merz próżno było szukać w słownikach, to nasuwał on różne skojarzenia, do czego zachę...